Link

Something in nothing.: Pangarap Lang Kita

meandmyweirdness:

Matagal-tagal na din silang magkakilala, mga apat na taon na siguro. Madalas silang magkasama, by chance (na hindi naglaon ay naging by chance with effort). Siguro kung ipapalarawan sa kin ang estado ng ‘relasyon’ nila, ito lang ang masasabi ko: Getting there. Always. Almost. But never really…

This has been residing on my drafts for quite some time. At dahil sa PNE Playlist nina lizzy, ate sookie, at ate rachel, nahalukay ko ‘to at na-inspire akong tapusin. hehehe. Enjoy! ~jiz

Source: meandmyweirdness
Photo

When I look in my future you’re all I can see…  

♪♫♪♫



favorite picture forever. ctto. :”>

711

Text

"There you go." 

"Asan na yung ice cream ko?"

"Bawal sa’yo ang ice cream. Sinisipon ka. Isumbong kita kay Tita jan eh."

Kumunot ang noo ni ganda. “Ang daya! Akin tubig lang tapos sayo ice cream? Hmp.”  

"Wag ka ng magreklamo. Inumin mo na yan. Sabi mo nauuhaw ka." Natawa si pogi sa panghahaba ng nguso ni ganda.

Nakakaaliw lang silang panoorin.

"Sorry!" Sambit ko nang mapabaling sila sa gawi ko. Nakahalata ata na kanina ko pa sila pinapanood. "Ang cute niyo lang kasi." Nangiti ako. "Bagay kayo."

Nagkatinginan ang dalawa.

"Ohh. Bagay daw tayo!" sabay tango ni pogi kay ganda. Nakangiti.

"Haha. Oo nga. Bagay daw tayo." At nagtawanan sila. Hindi ko na din napigilang sumali sa tawanan nila.

"So, kayong dalawa?" Nagkatinginan ulit sila.

"Haha. Naku, hindi po! Friends lang po kami. Bestfriends!" si ganda.

"Haha. Sounds very familiar! Narinig ko na yan eh!"

"Hindi po talaga. Tsaka isa pa, taken na po yan! Ayieee." sabay siko ni ganda kay pogi.

Napayuko si pogi. Matipid na ngumiti. “Busy po yan eh. Maraming priorities. Masyadong focused.” Nilingon niya ang katabi.

"Bakit? Bata pa naman ako ah! Hindi naman ako nagmamadali eh."

"Tama. Bata ka pa nga. Bata pa nga kayo. Take it easy." Hindi ko na naman napigilang mangiti. May naalala kasi ako. "Marami pang mangyayari."

Nagbulungan silang dalawa. Nagtawanan. 

"Pero bagay talaga kayo. Promise." dagdag ko pa. Nagkatinginan na naman sila. Marahang hinampas ni ganda si pogi. At nalimutan na nilang andun ako. May sarili na ata silang mundo. Napangiti na lang ako.

"Hey. Andito ka lang pala!" nagulat ako ng may humila sa bewang ko at humalik sa pisngi ko. Lumapad ang ngiti ko nang nilingon ko ang bagong dating.

"Yes. Kanina pa. At late ka na naman!" namaywang ako at pinandilatan ko siya ng mata.

Sinalubong niya ang mga tingin ko sabay ngiti. Yung ngiting paborito ko. “Wag ka ng magtampo!” Kinuha niya ang kamay ko at hinalikan ito. “Let’s go.”

"Wait." Muli ay binalingan ko si pogi at si ganda.

"Mauna na kami. Pasensya na sa pang-iistorbo ko." Ngiti lang ang isinagot nila sa akin.

"Nga pala. Asawa ko, si Elmo." 

—-

Text

Haaay. Pag tinamaan ka nga naman ng kamalasan oh ! Bakit ba wala na kong ginawang tama sa mata ng prof ko ? Tsss. Yung seatmate ko pa, daig pa ang signal number 4 na bagyo sa sobrang hangin! Haay naman oh. Yung mga ano pa…

Naiinis na talaga ako kaya pati yung mga walang malay na bato, pinatulan ko na. Pinagsisisipa ko lahat ng mga batong nakaharang sa nilalakaran ko.

Ayy. Tama !


Nahinto ako sa paglalakad at hindi ko mapigilang mapangiti nang maalala ko siya.

Isa na lang talaga ang pag-asa ko para kahit papano may masaya namang mangyari sa kin bago ako umuwi ng bahay. Haay, Elmo. Wait lang ah, papunta na ko.


Inayos ko ang palda ko at ang buhok ko. Siyempre dapat mukha akong tao pag nagkita kami. Medyo binilisan ko ang paglalakad ko para marating ko agad ang ‘tagpuan’ namin.


Kaya lang…

 

Napabuntong-hininga ako nang bigla kong maalala yung itsura ni Elmo nung huli ko siyang makita.


Ano ba kasing problema mo, Elmo? Bakit ba malungkot ka? Pwede ka namang magsabi sa kin eh.

Napabuntong-hininga ako ulit.

Yun nga lang, hindi tayo friends. Ni hindi mo nga ako kilala eh. Haaay. Ang emo ng buhay…


Naramdaman kong parang may namuong mga luha sa mga mata ko.

Naku, Julie. Tigilan mo nga ako ng mga kaartehan mo. Umaandar na naman yang pagka-bipolar mo. Nahihibang ka na talaga!

Hindi ko napansin. Nandito na  pala ako sa harap ng Milky and Sunny. Kung ano-ano kasing iniisip ko eh.

“Mam, smile ka naman jan.” nakangiting sabi sa kin ni Manong Guard habang pinagbubuksan niya ako ng pinto. Pero isang matipid at parang pilit na ngiti lang ang naisagot ko sa kanya. Wala ata talaga ako sa mood ngayon. Hinanap ko agad ang mukhang ipinunta ko dito.

Biglang nanlaki ang mga mata ko.

Shocks! Totoo ba ‘to? Hala, anong gagawin ko?

Ginantihan ko ng pinakamatamis na ngiting alam ko ang lalaking nakangiti sa akin.


Si Elmo naglalakad palapit sa akin…at…at nakangiti siya. Pero bakit ? Ayieeeee. Ang ganda ng ngiti niya. Wag mo kong ngitian ng ganyan, Elmo ! Haayyy.  Ano bang gagawin ko ?  Hoy Julie! Umayos ka nga! Kalma lang !


 Huminga ako ng malalim. Pero hindi ako makagalaw. Masyado akong kinikilig.  Natigil ako sa paglalakad at nakatingin lang sa nakangiting si Elmo. Hala ! At kinawayan niya pa ako.Inangat ko ang kaliwang kamay ko at dahan-dahang ikinaway din sa kanya. Limang hakbang na lang ang layo niya sa akin…apat…tatlo…dalawa…isa…


“Hi El-“ nakunot ang noo ko ng lagpasan ako ni Elmo. 


Hoy Elmo! Andito ako. Lumagpas ka.


Sinundan ko siya ng tingin. At ang mga susunod kong nakita ay para bang isang bangungot. Hayun si Elmo ko, may kayakap na ibang babae.

“Lauren! Finally. Buti naman at dumating ka.” pagkasabi noo’y hinalikan niya sa pisngi ang babae at niyakap ulit… ng mas mahigpit. “God! I missed you, Babe”


Babe? Babe?


Napahawak ako sa dibdib ko. Parang bigla akong nahirapang huminga.


Ang sakit! Bakit ganito?

“Miss, will you please find a seat?! Nakaharang ka sa daan eh.” masungit na sabi sa kin ng babaeng kasama ni Elmo. Lauren ata ang pangalan. 


Ang sungit naman nun!

“Sorry !”Tanging nasambit ko.Agad akong naglakad papuntang CR. Ang sakit-sakit bigla ng ulo ko.Para akong nasusuka.

Hoy Julie! Ano bang nangyayari sayo?

Medyo nahimasmasan ako pagkatapos kong maghilamos. Bumuntong-hininga ako at unti-unting pinagmumunihan ang mga pangyayari.


“Okay ,Julie. Back off. May girlfriend na ang Elmo mo.” Kausap ko ang sarili ko sa salamin.


 Napapikit ako. Girlfriend? Ang sakit sa ulong malaman na may girlfriend na si Elmo, at mas masakit kasi hindi ako yun.


Pano nangyari? Kelan pa naging sila? Eh sa tagal ng ‘pagkakakilala’ ko kay Elmo, hindi ko naman nakitang kasama niya yung…yung… yung Lauren na yun.


Nailing ako. Kung pwede ko lang sabunutan at batukan ang sarili ko, ginawa ko na.


Hello, Julie! Anong pagkakakilala ang pinagsasasabi mo jan?! Eh sa Milky & Sunny mo lang naman siya nakikita! Tsaka nawala ka ng 6 months di ba? Malay mo dun sila naging-


Natigil ako sa pagmomonologue ng may biglang pumasok sa banyo. Hindi pa ko handang lumabas kaya pumasok ako sa bakanteng cubicle at doon ko pinagpatuloy ang pagmumuni-muni ko.


Julie, okay lang yan.


 “ Wait. Hey, wait.”


Teka, boses ba ng lalaki yun? Parang pamilyar ah.


“Lauren, please. Let’s talk.”


Si Elmo?Anong ginagawa niya dito?

Inilapit ko ang tenga ko sa pinto at pinakinggan ang pag-uusap ng mga bagong dating.

“Seriously Moe? Talk? Where? Here?! Nasisiraan ka na ba? Get the hell out of here. CR ‘to ng mga babae. Pwede ba lumabas ka muna.”

“Then, what? Lalabas ako tapos aalis ka na naman ng hindi nagpapaalam? Tapos hindi ka na naman makikipagkita sa kin at hindi na naman tayo makakapag-usap. Lo, babe, I want us to be back together like we used to be before. Please?”

“Moe, there’s no more us. It’s you and me. Not us. We’re over, okay. We’re over, matagal na.”

“I don’t understand. Where-?”

“Anong you don’t understand? Tell me Elmo, alin sa mga sinabi ko ang hindi mo naintindihan?”

“Please, babe. Let’s talk.”

“Kung ayaw mong lumabas dito, ako ang aalis. And don’t you dare follow me!.” Pabagsak na pagsara ng pintuan na ang huli kong narinig.

Wala na kaya sila?

Dahan-dahan akong lumabas ng cubicle.

“Aaaaahhhh!!!” sabay suntok sa pader.

“Ayyy kalabaw!” Nagulat ako. May tao pa pala. Si Elmo. And he looks sad. No. Wasted. Umiiyak ba siya?


Elmo.


Malungkot siyang tumitig sa akin at maya-maya pa’y lumabas na din siya. Susundan ko dapat siya kaya lang masakit na talaga ang ulo ko. Masyadong mabilis ang mga pangyayari.


Haaay, ano ba ‘to?Lalagnatin ata ako.


*****

 

Malungkot ka pa din hanggang ngayon. Dahil pa din ba sa kanya? Kung sakaling una mo kaya akong nakilala kesa sa kanya, malulungkot ka kaya? Sa palagay ko hindi, kasi wala akong ibang ginustong gawin kundi ang makita kang masaya. Kung pwede lang. Kung pwede lang, Elmo


Umiling ako para itaboy ang kung ano-anong kadramahang sumasapi sa akin.


Ang drama mo, Julie.


Alam ko, nakakatawa na nakakaawa ako. Pano, kahit nalaman kong taken na pala yung akala kong soulmate ko, eh andito pa din ako, sa nakasanayan kong pwesto, nakatanaw pa din sa kanya. Ang lungkot niya. Siguro nga dahil sa babaeng yun kaya malungkot siya magmula nung bumalik ako.


Haaay, Elmo. Bakit kasi siya pa? Pwede namang ako na lang.

 

Marahan kong binatukan ang sarili ko.


Hoy, Julie. Kung ano-ano yang pinagsasasabi mo. Itigil mo nga yang kaartehan mo. Anong ‘ako na lang’? Patawa ka talaga.


Pero seryoso, gusto ko talagang damayan si Elmo. Kahit bilang kaibigan lang. Kaso naman oh, bakit ba kasi hindi kami magkakilala?


Edi magpakilala ka? Madali lang naman. Lapitan mo siya, sabihin mo, “Hi Elmo,  Im Julie. Let’s be friends. Pag-usapan natin yang problema mo. Period. Problem solved.”

Napailing na naman ako. Haaay. Kung ganun lang sana kadali. Kaso hindi eh.

*****

"Naku, San Jose. Halika nga. Mapirmi ka nga sa isang tabi." hinila ako ni Maan.

"Hilong-hilo na ko sayo ah. Maupo ka nga jan. Kung maka-emote ka jan kala mo ikaw yung brokenhearted!"

"Bakit? Brokenhearted naman talaga ako ah! Ikaw kaya, malaman mong may ‘iba’ yung soulmate mo." Binatukan ako ng kaibigan ko.

"Aray! Hurting ako di ba? Bakit nananakit ka?"

"Ano? Gusto mo isa pa?" Pinandilatan ako ni Maan ng mata. Ang cute lang ng bestfriend ko. Kata-cute.

"Teh naman, ni hindi ka nga kilala niyang Elmo ‘mo’ eh." dagdag pa niya.

"Sige, Maan. Rub it in. Ang bait mo talaga sa akin eh!" For a moment, gusto kong sabunutan yung kaibigan ko. Pero totoo naman yung sinabi niya eh.Haaay.

Nagulat ako ng akapin ako ni Maan. ‘Tong kaibigan ko talaga, alam na alam kung pano ako aluin.

"Kasi naman, Julie. Alam mo naman loves kita di ba? Kung gusto mo talaga si Elmo, edi go! Magpakilala ka. Tulungan pa kita eh. Hindi yung nag-eemo ka jan para sa taong hindi alam na nag-eexist ka."

"Oi! Grabe ka! May shared experience na kaya kami noh."

"Experience na malamang eh limot na niya."Ouch. Reality hurts. Really.Ang prangka talaga ni Maan. I actually needed that.

Natahimik ako ng ilang sandali. Napaisip. At nagpakawala ng buntong-hininga.

"Okay, Maan. Kakalimutan ko na si Elmo."

—————————————————————————————————————-

Because Im sick and alone, naituloy ko din ‘to sa wakas. hehehe

Text

Ordinary night. Beautiful sky. Twinkling stars. 




They were both silent, just feeling each other’s presence. She was leaning on his shoulder while his arms were wrapped around her.




'I love you.' she said out of the blue, smiling.




'I know.' He kissed her forehead. 'But I love you more.' he whispered.




'Daya! Lagi na lang ikaw yung lamang. Hmp.' she tried to make faces but she ended up giggling. She let out a sigh then leaned closer to him.




'Moe, why me?' He can’t help but smile while memories of them together flashed on his mind. He took her hand but not a word was said.




'If someone asks you of your top five reasons for loving me, what would that be?'




'Hmmmn.' His eyes narrowed while thinking. ’Five talaga? Ang hirap naman.’




She pouted. 'Five na nga lang yung hinihingi eh. Ako, I got millions of reasons.'




'Stop being cute, Julie.' He gave her cheek a pinch.




'Hmp. Hindi mo naman sinagot yung tanong ko.' she pouted again.




He grabbed her shoulders and looked straight in her eyes.




'I spent lots of sleepless nights thinking of reasons for loving you. But I only have one. I always end up with one.' He smiled shyly.




'And that would be?'




'I love you, Julie. Because. Because there is no reason not to. Every piece of you is lovable. I love you because you are Julie. My Julie.' 




Elmo.’ She was speechless with his words. 'How could… Bakit… Bakit ka ganyan?…That's so…' Her eyes were teary.




'Sandali. Wag ka munang umiyak.' He touched her face.




'Now, my turn to ask.'




'Wag Math ah.' She giggled while she wiped her tears away. 'Okay. Shoot.'




He cleared his throat and took something out of his pocket. He was shaking inside. She was watching him. Curious.




'Julie. Julie, papayag ka bang maging Magalona?” He let out a sigh. ’Will you marry me?’




She is smiling and crying while staring at him.




'Julie, alam kong gwapo ako. Pero mamaya mo na ako titigan. Sagutin mo muna yung tanong ko.'




She chuckled. 'Che! Kiss mo muna ako.'




'Isuot mo muna 'to.'




'Ikaw kaya dapat magsuot niyan sa akin.'




'I'd take that as a yes.' He was filled with joy. Finally!




Slowly, he grabbed her hands and put the ring on her finger.





'Ayan. Wala ng bawian yan ah. I love you, Julie.' He hugged her tight.




'I love you, too, Elmo. Oh, asan na yung kiss ko?'



Text

To Whom It May Concern:



Sa aking someone-na-hindi-ko-pa-ata-natatagpuan/ someone-na-natagpuan-ko-na-pero-hindi-ko-lang-alam, hello! Kamusta ka?Sana okay ka. Dapat okay ka. Kasi ako, okay pa sa alright. :)



Disyembre na naman.



Hindi ko mapigilang mapailing at mapangiti tuwing naaalala kong magpa-Pasko na. Lalo pa’t heto na naman ako, nakaupo sa ilalim ng maliwanag na buwan. Nagpapahangin. Nagmumuni-muni. 




'Halos lahat ng bagay nagbabago na. Status mo na lang hindi. Single ka pa din.'



'Anak, napag-iwanan ka na ng mga kapatid mo. Wala ka pa din bang balak mag-boyfriend?



'Try mo kayang babaan ang standards mo.'



'Matuto ka din kasing lumandi. Hindi sapat na friendly ka lang.'



'Ang dami mo ngang achievements, bokya naman lovelife mo.'



And the lines could go on forever. Yan. Yan yung laging tinatanong/sinasabi nila sa akin. Lalo tuwing magpa-Pasko. Bakit? Hindi ko din alam eh. Baka uso ang couples tuwing Christmas. O baka dahil malamig, masarap may kayakap. Haha.



Ang dami nilang kuro-kuro tungkol sa pagiging single ko. Kesyo ganito, kesyo ganyan. Ang hindi nila alam, ikaw kasi ang dahilan.



Sabi nila takot daw kong masaktan? Hmn. Hindi naman. Porket ba single, exempted sa pagiging brokenhearted? Hindi kaya! Mahirap din maging single noh. Nakakainggit. Nakakabagot. Mahirap din maghintay. Kung pwede nga lang kitang ipa-WANTED eh, ginawa ko na. Pero di ba nga, ‘Great things come to those who wait.’ Oo, gasgas na yan pero pinanghahawakan ko yan. Naniniwala akong isa ka sa mga great things na yan.  



Sabi nila, hindi daw ako risk-taker. Maling-mali sila. Kasi, ito ang risk na pinili ko. Ang maghintay. At naniniwala akong you will be worth my wait.



Siyempre, gusto ko ding maging ‘worth your wait’. At dahil jan, habang hindi pa natin nahahanap ang isa’t isa (or pwede ding habang hindi pa natin narerealize na nahanap na natin ang isa’tisa), tutuparin ko muna yung mga pangarap ko. Aayusin ko muna yung sarili ko. I’ll make myself the best version of ‘me’.



Oh, basta ha, hihintayin kita. At dapat hintayin mo din ako. Dahil kung hindi, patay ka sa kin. Macho pa naman ako.



~Julie



————————————————————————————————

Syempre, kung may version si Julie, may version din si Elmo. Pero bukas na lang. hahaha. Happy Sunday! Merry Christmas. :)

Link

Sookie and Her Thoughts: Experience is the obnoxious and much wiser older sister I never had.

sookieinthezone:

And if my heart be scarred and burned,

The safer, I, for all I learned.

― Dorothy Parker, Sunset Gun

She’s lewd, often loud-mouthed, and notorious for blurting out, “I TOLD YOU SO.” Let’s face it. We don’t want to admit that, when it comes down to it, we’re ignorant and…

Dear Ate Sookie,

Thank you for this. I can’t thank you enough. I hope you feel the sincerity of my heart. :) People like you keeps me from sitting in the corner and cry like a baby. Thank you for the encouraging words. I can do this. And it’s all because of the beautiful people like you!

Source: sookieinthezone
Link

happy endings are real: Detriments of experiments.

zyrameirepotente:

November 23, 2012, 9:51 pm, DRG answered a tweet asking if there would be a JuliElmo prod, and I quote:

wala muna. experiment muna:) PP Move naman :)”

Now, let’s define EXPERIMENT.

  1. A test under controlled conditions that is made to demonstrate a known truth, examine the validity of a…

The feeling is exactly the same. I hate what I’m seeing through their eyes. But, yeah,I also choose to hold on. Not because Im still hoping that they’d end up together (oh, please, they’re too young for this) but because I can see triple threat talent when they di things together. I still want to see them grow. Their talent should’ve revolutionized Philippine entertainment. Let that be the focus. I hope.

(via not-so-dezyrable-me)

Source: zyrameirepotente
Link

JAPS EMAM: Message from Julielmo Inc. ♥

japs-emam:

In the tradition of sharing the blessings she receives, JAPS is again organizing a charity event this Christmas season. But what makes it different this time is that we can be part of this outreach. :)

Several fund raisers are on the works to give the beneficiaries a memorable Christmas party….

Source: japs-emam
Link

girl from south: Critic

kpgdelapaz:

We all live as critique in our own way. We tend to say that it’s our opinion so we don’t care what other people will say, but the truth is, we do really care even if we say we don’t.

I wonder why people say they’re supporters, yet their tweets and blogs scream otherwise.

Honestly, what are…

WORD!

Source: kpgdelapaz